Jessica Koomen
Sneeuw en Zon
Winter vind ik helemaal niet leuk. Het is koud, onhandig fietsen met al die gladheid, om nog maar niet te spreken over autorijden. M’n stokroos stekjes zijn om zeep geholpen en m’n gewrichten kraken er op los of ‘t een lieve lust is.
Sneeuw met een stralende Zon er boven is weer een heel ander verhaal. Alles klinkt anders en de reflecterende zon op de sneeuw geeft de omgeving de uitstraling als die van een ansichtkaart uit Zwitserland. En zelfs ‘s nachts kan je zelfs een boek lezen als de maan voluit zichtbaar is. Winter vind ik dus eigenlijk wel leuk, mits de omlijsting erom heen een beetje meehelpt.
Het een kan soms niet zonder het ander. Nou ja... het kan wel, maar het maakt ‘t minder leuk. Alleen administratie doen is bijvoorbeeld absoluut niet leuk. Maar in combinatie met een fijne jazzzender op de achtergrond en een cappuccino binnen handbereik maakt de boel meer dan dragelijk. Helemaal als het Zonnetje dan ook nog mijn rug verwarmt, zo aan de eettafel.
dinsdag 4 januari 2011
Met een beetje goeie wil en creativiteit kan je je omstandigheden anders omlijsten. Kan je net even iets anders naar de zaken kijken of anders over een situatie denken. Het gegeven blijft dan misschien wel hetzelfde, maar de zon tussen je oren geeft er een ander licht op. Een lichtknopje in je denken aanzetten waardoor je een schittering ziet. En reflectie heeft nu eenmaal een lichtbron nodig. De zon die over de sneeuw schijnt, de maan als leeslampje, het noorderlicht als kippenvelverschijnsel, en wij er ergens tussenin.
Ik sta te trappelen om te zien wat de komende 12 maanden gaan brengen! Ik wens je toe dat je in staat zult zijn om in elke situatie de Zon en de Zoon op te zoeken voor warmte en verlichting. Ik ga ‘t in ieder geval proberen. Als je daar af en toe je licht over wilt schijnen; be my guest ;-)
Foto: gewandeld op de Edese hei, leek net een real life kerstkaart!